Dobitnie i ostro, ale coś w tym jest…

(…) spójrz na siebie… jesteś żałosny budując ze swoich nieszczęść świątynię, w której je celebrujesz… i przy kolejnych potknięciach usprawiedliwiasz samego siebie, że jesteś przecież taki rozpieprzony od tych nieszczęść. i nie masz siły iść dalej, i motywacji też nie masz, więc uprawiasz tumiwisizm… i krzywdzisz tych co przy Tobie, bo na nich też Ci już nie zależy… i tak pięknie wmawiasz, że nie potrafisz się ponieść…
nie, Ty nie chcesz się podnieść, Ty też nie potrzebujesz pomocy, Ty potrzebujesz pieprzyć do porzygu o tych nieszczęściach, by wzbudzić zainteresowanie i współczucie…
wiesz co Ci dolega? egoizm, kur** (…)

- M. / epicentrum

Agnieszka Osiecka – cytat

Nie wierzę w brak czasu. Zawsze jest czas na ten krótki błysk, na ten znak: jesteś dla mnie ważna.

- Agnieszka Osiecka

Całkowicie się zgadzam z tym cytatem, ALE… nie w przypadku Bliźniaczych Płomieni. Tutaj nic nie jest takim, jakim się wydaje. W tym oceanie bezpowrotnie giną wszelkie schematy, które doskonale były nam znane w normalnych relacjach, w normalnych związkach. Tutaj mimo tego, że to wielka miłość, nie uświadczysz jej tak łatwo, a zamiast tego (wiadomo) ból, rozpacz, żal, tęsknota.
Zawsze wkurzam się, gdy ktoś do mnie mówi: daj se spokój, znajdź se jakiegoś „normalnego” faceta, który będzie Cię naprawdę kochał.
Wtedy mówię, że tylko on jedyny naprawdę mnie kocha. A gdy ktoś mi na to, że jakoś nic w tym celu, aby mi to pokazać, nie robi, wtedy ja się pytam: A MUSI??? NIE MUSI.
Bo nie musi. Tutaj nie jest kwestia tego, żeby on mi pokazał, że mnie naprawdę kocha, ale tutaj jest kwestia tego, żebym to ja sama poczuła, że jestem warta kochania, że można mnie kochać, że JA SAMA MOGĘ SIEBIE KOCHAĆ. Takie niby proste, a takie qrna trudne…

Wciąż wiemy za mało…

Są takie dni,
gdy się nie wie co dalej będzie…
Kiedy wszystko jest błędem
i wszyscy są w błędzie…
Są takie miejsca,
gdzie by się odejść chciało…
Nikt nie wie gdzie…
Bo wszyscy wciąż wiedzą za mało.
Są takie łzy,
które nigdy nie wypłynęły,
Tylko tkwią w nas…
Gdzieś w środku serce rozstrajają.
Są tacy ludzie…,
Za których by się życie oddało.
Dlaczego…???
Nikt nie zna odpowiedzi.
Wciąż wiemy za mało…
Jedynie Serce wie…dlaczego…

- autor nieznany