Umieć odkładać to, za czym się tęskni

Włóczykij

 

Chyba mam w sobie coś z Włóczykija…

Nie napisałam nic wczoraj, bo chciałam się odmóżdżyć, zresetować, nie myśleć. Tak, wiem, że jestem naiwna ;) Skończyło się na łzach do poduszki… Czyli, jak zwykle, gdy chcę „się wyłączyć”.
Głowa boli mnie dziś od rana i odczuwam tak bardzo znajomy ciężar na sercu. Wiem, że wystarczyłoby zobaczyć mojego najdroższego choć na chwilę…
I tu właśnie jest ta przepaść między chcieć, a móc. Nie każdy potrafi ją przeskoczyć, nie każdy może ją przeskoczyć. I tak, jak w cytacie powyżej, muszę umieć odłożyć to, za czym tęsknię…

Dobry Boże, nie proszę Cię, byś dał mi łatwą życiową drogę, ale proszę o siłę i światło, bym mogła sprostać trudom tej drogi, na której jestem.